PROC(5)

NAZWA
proc - pseudosystem plików z informacjami o procesach

OPIS
proc jest pseudosystemem plików, który służy jako lepszy interfejs do struktur jądra. Zazwyczaj jest montowany w katalogu /proc. Jest on w większości przeznaczony tylko do odczytu, lecz niektóre pliki umożliwiają modyfikacje zmiennych jądra.

Następujący szkic ukazuje w szybki sposób hierarchię /proc.

/proc/[numer]
    Każdemu działającemu procesowi odpowiada katalog o numerycznej nazwie; nazwą tą jest identyfikator procesu. Każdy z tych katalogów zawiera następujące pseudopliki i podkatalogi:

/proc/[numer]/cmdline
    Zawiera pełną linię polecenia wydanego przy uruchamianiu procesu, chyba że cały proces uległ wymianie lub jest to proces-duch (zombie). W obu tych przypadkach plik będzie pusty, tzn. odczyt tego pliku zwróci zawsze 0 znaków. Argumenty linii poleceń występują w tym pliku rozdzielone znakami NUL, z dodatkowym znakiem NUL po ostatnim łańcuchu.

/proc/[numer]/cwd
    Jest dowiązaniem do bieżącego katalogu roboczego procesu. Aby dowiedzieć się, jaki jest katalog roboczy procesu, na przykład, 20, można wydać następujące polecenia:
    cd /proc/20/cwd; /bin/pwd
    Należy zauważyć, że polecenie pwd jest często wbudowanym poleceniem powłoki i może nie działać w tym kontekście w sposób właściwy. W bashu można użyć pwd -P. W procesie wielowątkowym zawartość tego linku symbolicznego nie jest dostępna, jeżeli wątek główny już się zakończył (najprawdopodobniej wywołując pthread_exit(3)).

/proc/[numer]/environ
    Plik ten zawiera środowisko procesu. Wpisy są oddzielone znakami NUL ('\0'), mogą także wystąpić znaki NUL na końcu. Dlatego, aby wypisać zmienne środowiskowe procesu 1, należy wykonać:
    (cat /proc/1/environ; echo) | tr "\000" "\n"
    (Aby dowiedzieć się, z jakiego powodu ktoś miałby chcieć coś takiego zrobić, zobacz lilo(8).)

/proc/[numer]/exe
    W Linuksie 2.2 i wersjach późniejszych plik ten jest dowiązaniem symbolicznym zawierającym rzeczywistą nazwę ścieżki działającego polecenia. Dowiązaniem symbolicznym można się normalnie posługiwać - próba jego otwarcia otworzy plik programu. Można nawet wydać polecenie /proc/[numer]/exe, aby uruchomić kolejną kopię tego samego procesu co [numer].W procesie wielowątkowym zawartość tego linku symbolicznego nie jest dostępna, jeżeli główny wątek już się zakończył (wywołując zapewne pthread_exit(3)). W Linuksie 2.0 i wcześniejszych wersjach, /proc/[numer]/exe jest wskaźnikiem do uruchomionego pliku binarnego i ma postać dowiązania symbolicznego. Wywołanie readlink(2) na tym pliku zwróci w Linuksie 2.0 łańcuch znakowy postaci: [urządzenie]:i-węzeł Na przykład, [0301]:1502 będzie 1502 i-węzłem na urządzeniu o numerze głównym 03 (IDE, MFM itp.) i pobocznym 01 (pierwsza partycja pierwszego dysku). Do zlokalizowania pliku, można posłużyć się poleceniem find(1) z opcją -inum.

/proc/[numer]/fd
    Jest to podkatalog zawierający po jednym wpisie dla każdego otwartego przez proces pliku; nazwą tego wpisu jest deskryptor pliku i jest on dowiązaniem symbolicznym do rzeczywistego pliku. Dlatego 0 jest standardowym wejściem, 1 jest standardowym wyjściem, 2 jest standardową diagnostyką, itd. W procesie wielowątkowym zawartość tego katalogu nie jest dostępna, jeżeli wątek główny już się zakończył (zazwyczaj przez wywołanie pthread_exit(3)). Można to efektywnie wykorzystać do oszukania programów, które pobierają dane wejściowe z pliku, lecz nie czytają swojego standardowego wejścia i które zapisują do pliku, lecz nie wysyłają danych wyjściowych na standardowe wyjście. Zakładając, że opcja -i określa plik wejściowy, a opcja -o określa plik wyjściowy:
    foobar -i /proc/self/fd/0 -o /proc/self/fd/1 ...
    co daje działający filtr. /proc/self/fd/N jest w przybliżeniu tym samym co /dev/fd/N na niektórych systemach uniksowych i uniksopodobnych. Większość linuksowych skryptów MAKEDEV tworzy dowiązania symboliczne /dev/fd do /proc/self/fd.

/proc/[numer]/maps
    Plik zawierający aktualnie zmapowane obszary pamięci wraz z prawami dostępu do nich. Format pliku jest następujący:
    address           perms offset   dev   inode      pathname
    08048000-08056000 r-xp 00000000 03:0c 64593      /usr/sbin/gpm
    08056000-08058000 rw-p 0000d000 03:0c 64593      /usr/sbin/gpm
    08058000-0805b000 rwxp 00000000 00:00 0
    40000000-40013000 r-xp 00000000 03:0c 4165       /lib/ld-2.2.4.so
    40013000-40015000 rw-p 00012000 03:0c 4165       /lib/ld-2.2.4.so
    4001f000-40135000 r-xp 00000000 03:0c 45494      /lib/libc-2.2.4.so
    40135000-4013e000 rw-p 00115000 03:0c 45494      /lib/libc-2.2.4.so
    4013e000-40142000 rw-p 00000000 00:00 0
    bffff000-c0000000 rwxp 00000000 00:00 0
    gdzie address jest przestrzenią adresemową procesu, który ją zajmuje, perms jest zbiorem uprawnień:
    r = odczyt
    w = zapis
    x = wykonywanie
    s = wspólne
    p = prywatne (kopiowane przy zapisie)
    offset jest przesunięciem w pliku/czymkolwiek, dev zawiera numeru (główny:poboczny) urządzenia, a inode jest i-węzłem na tym urządzeniu. 0 wskazuje, że nie istnieje i-węzeł związany z tym obszarem pamięci, jak to ma miejsce z bss. W Linuksie 2.0 nie ma pola pathname podającego nazwę ścieżki.

/proc/[numer]/mem
    Za pośrednictwem tego pliku można korzystając z open(2), read(2) i fseek(3) uzyskać dostęp do stron pamięci procesu.

/proc/[numer]/root
    UNIX i Linux wspierają pomysł określonego dla każdego procesu osobno katalogu głównego systemu plików, ustawianego przez wywołanie systemowe chroot(2). Plik ten wskazuje na katalog główny systemu plików i zachowuje się jak exe, fd/*, itp. W procesie wielowątkowym zawartość tego linku symbolicznego nie jest dostępna, jeżeli wątek główny już się zakończył (zazwyczaj przez wywołanie pthread_exit(3)).

/proc/[numer]/smaps (od wersji Linuksa 2.6.14)
    Plik ten pokazuje zużycie pamięci dla każdego mapowania procesu. Dla każdego takiego mapowania pokazana jest lista następujących linii:
    08048000-080bc000 r-xp 00000000 03:02 13130      /bin/bash
    Size:               464 kB
    Rss:                424 kB
    Shared_Clean:       424 kB
    Shared_Dirty:         0 kB
    Private_Clean:        0 kB
    Private_Dirty:        0 kB
    Pierwsza z tych linii pokazuje te same informacje o mapowaniach, co w /proc/[numer]/maps. Pozostałe linie zawierają rozmiar mapowania, ilość mapowań obecnych w RAM, liczbę czystych i brudnych stron współdzielonych w mapowaniu oraz liczbę czystych i brudnych prywatnych stron w mapowaniu. Ten plik istnieje tylko jeśli podczas kompilacji jądra włączono opcję CONFIG_MMU.

/proc/[numer]/stat
    Informacje o stanie procesu. Korzysta z tego ps(1). Są one zdefiniowane w /usr/src/linux/fs/proc/array.c. Kolejne pola i ich właściwe specyfikatory formatu scanf(3) to:

    pid %d
        Identyfikator procesu (PID).

    comm %s
        Nazwa pliku wykonywalnego w nawiasach. Widać, czy plik jest uległ wymianie.

    state %c
        Jeden znak spośród "RSDZTW", gdzie R oznacza proces działający, S - proces uśpiony w oczekiwaniu przerywalnym, D - proces uśpiony w oczekiwaniu nieprzerywalnym, Z - proces duch (zombie), T - śledzony lub zatrzymany (przez sygnał), a W - którego strony zastąpiono.

    ppid %d
        PID procesu macierzystego.

    pgrp %d
        Identyfikator grupy procesów danego procesu.

    session %d
        Identyfikator sesji procesu.

    tty_nr %d
        Terminal (tty), z którego proces korzysta.

    tpgid %d
        Identyfikator grupy procesów, do której należy proces będący właścicielem terminala (tty), do którego dany proces jest podłączony.

    flags %lu
        Słowo flag jądra dla danego procesu. Znaczenie poszczególnych bitów określają definicje PF_* w pliku <linux/sched.h>. Szczegóły zależą od wersji jądra.

    minflt %lu
        Liczba drobnych błędów, które popełnił proces, a które nie wymagały załadowania strony pamięci z dysku.

    cminflt %lu
        Liczba drobnych błędów procesów potomnych.

    majflt %lu
        Liczba głównych błędów, które popełnił proces, a które wymagały załadowania strony pamięci z dysku.

    cmajflt %lu
        Liczba głównych błędów procesów potomnych.

    utime %lu
        Liczba jiffies (przerwań zegarowych), podczas których proces był kolejkowany w trybie użytkownika.

    stime %lu
        Liczba jiffies, podczas których proces był kolejkowany w trybie jądra.

    cutime %ld
        Liczba jiffies, podczas których procesy potomne były kolejkowane w trybie użytkownika. (Zobacz także times(2)).

    cstime %ld
        Liczba jiffies, podczas których procesy potomne były kolejkowane w trybie jądra.

    priority %ld
        Standardowa wartość nice plus piętnaście. Wartość w jądrze jest zawsze nieujemna.

    nice %ld
        Wartość nice znajduje się w zakresie od 19 (najmilszy) do -19 (niemiły dla innych).

    0 %ld
        Trwale przypisana wartość 0; jest to wypełniacz po usuniętym polu.

    itrealvalue %ld
        Czas w jiffies poprzedzający wysłanie przez czasomierz do procesu następnego sygnału SIGALRM.

    starttime %lu
        Czas uruchomienia procesu wyrażony w jiffies od uruchomienia systemu.

    vsize %lu
        Rozmiar pamięci wirtualnej w bajtach.

    rss %ld
        Resident Set Size: liczba stron, które proces ma w rzeczywistej pamięci minus 3 dla celów administracyjnych. Są to po prostu strony, które obejmują segment text, segment data i przestrzeń stosu. Nie obejmuje to stron, które nie były ładowane na żądanie lub które uległy wymianie.

    rlim %lu
        Aktualne ograniczenie rss procesu w bajtach (zwykle 4294967295 na i386).

    startcode %lu
        Adres, pod którym zaczyna się kod programu.

    endcode %lu
        Adres, pod którym kończy się kod programu.

    startstack %lu
        Adres początku stosu.

    kstkesp %lu
        Aktualna wartość esp (wskaźnika stosu), określona na podstawie strony stosu jądra dla danego procesu.

    kstkeip %lu
        Aktualny EIP (wskaźnik instrukcji).

    signal %lu
        Mapa bitowa oczekujących sygnałów.

    blocked %lu
        Mapa bitowa ignorowanych sygnałów.

    sigignore %lu
        Mapa bitowa ignorowanych sygnałów.

    sigcatch %lu
        Mapa bitowa przechwyconych sygnałów.

    wchan %lu
        Jest to "kanał", na którym oczekuje proces. Jest to adres funkcji systemowej i można go znaleźć na liście nazw, jeśli potrzebna jest nazwa tekstowa. (Gdy /etc/psdatabase jest aktualne, można zobaczyć działanie pola WCHAN, próbująć ps -l.)

    nswap %lu
        Liczba stron, które uległy wymianie (nie konserwowane).

    cnswap %lu
        Łączna wartość nswap dla procesów potomnych (nie konserwowane).

    exit_signal %d
        Sygnał wysyłany przez ginący proces do jego procesu macierzystego.

    processor %d
        Numer CPU, na którym proces ostatnio działał.

    rt_priority %lu (od jądra 2.5.19)
        Priorytet planowania czasu rzeczywistego (patrz sched_setscheduler(2)).

    policy %lu (od wersji jądra 2.5.19)
        Polityka przydzielania zadaniom czasu procesora (patrz sched_setscheduler(2)).

/proc/[numer]/statm
    Udostępnia informacje o liczbie stron pamięci w danym stanie. Występują następujące kolumny:
     size łączny rozmiar programu
     resident rozmiar części rezydentnej
     share strony wspólne
     text text (kod)
     lib biblioteki
     data dane/stos
     dt strony nieaktualne (dirty; nieużywane w Linuksie 2.6)

/proc/[numer]/status
    Udostępnia sporo informacji ze /proc/[numer]/stat i /proc/[numer]/statm w postaci łatwiejszej do przeanalizowania przez człowieka.

/proc/[numer]/task (od wersji jądra 2.6.0-test6)
    Jest to katalog zawierający po jednym podkatalogu dla każdego wątku procesu. Nazwą każdego podkatalogu jest numeryczne ID wątku (patrz gettid(2)). Każdy z podkatalogów zawiera zbiór plików o tej samej nazwie i zawartości, co katalogi /proc/[numer]. Dla atrybutów, które są współdzielone przez wszystkie wątki zawartość każdego z plików w podkatalogach task/[ID-wątku] będzie taka sama jak zawartość odpowiednich plików w nadrzędnym katalogu /proc/[numer] (np. w procesie wielowątkowym wszystkie pliki task/[ID-wątku/cwd będą miały taką samą zawartość, jak plik /proc/[numer]/cwd w katalogu nadrzędnym, ponieważ wszystkie wątki procesu dzielą katalog bieżący). Dla atrybutów, które dla każdego wątku są różne, odpowiednie pliki wtask/[ID-wątku] mogą mieć różne wartości (np. różne pola w każdym z plików task/[ID-wątku]/status mogą być inne dla każdego wątku). W procesie wielowątkowym zawartość katalogu /proc/[numer]/task nie jest dostępna, jeżeli wątek główny już się zakończył (najprawdopodobniej wywołując pthread_exit(3)).

/proc/apm
    Wersja APM (Zaawansowane zarządzanie energią) oraz informacja o akumulatorach, gdy CONFIG_APM było zdefiniowane podczas kompilacji jądra.

/proc/bus
    Zawiera podkatalogi odpowiadające zainstalowanym magistralom.

/proc/bus/pccard
    Podkatalog dla urządzeń pcmcia, gdy CONFIG_PCMCIA było zdefiniowane podczas kompilacji jądra.

/proc/bus/pccard/drivers

/proc/bus/pci
    Zawiera różne podkatalogi magistral oraz pseudopliki zawierające informacje o magistralach PCI, zainstalowanych urządzeniach oraz sterownikach urządzeń. Niektóre z tych plików nie są w postaci ASCII.

/proc/bus/pci/devices
    Informacje o urządzeniach PCI. Dostęp do nich może się odbywać poprzez lspci(8) i setpci(8).

/proc/cmdline
    Argumenty przekazane jądru Linuksa podczas startu systemu. Zazwyczaj odbywa się to poprzez zarządcę startu systemu, takiego jak lilo(1).

/proc/cpuinfo
    Jest to zbiór elementów zależnych od CPU i architektury systemu; dla każdej wspieranej architektury jest inna lista. Dwa popularne wpisy to: processor, który udostępnia numer CPU oraz bogomips; jest to stała systemowa, wyliczona podczas inicjalizacji jądra. Maszyny SMP zawierają informacje o każdym z procesorów.

/proc/devices
    Listing tekstowy numerów głównych oraz grup urządzeń. Może to służyć skryptom MAKEDEV do zachowania spójności z jądrem.

/proc/diskstats (od wersji Linuksa 2.5.69)
    Plik zawiera statystyki operacji wejścia/wyjścia dla każdego urządzenia dyskowego. Dalsze informacje można znaleźć w pliku Documentation/iostats.txt w źródłach jądra.

/proc/dma
    Jest listą zarejestrowanych i używanych kanałów DMA (direct memory access) szyny ISA.

/proc/driver
    Pusty podkatalog.

/proc/execdomains
    Lista domen uruchamiania (wcieleń ABI [Application Binary Interface - przyp. tłum.]).

/proc/fb
    Informacje o framebuferze, o ile podczas kompilacji jądra zdefiniowano CONFIG_FB.

/proc/filesystems
    Listing tekstowy wkompilowanych w jądro systemów plików. Przypadkowo, informacje te są wykorzystywane przez mount(1) do kolejnego próbowania różnych systemów plików, gdy żadnego nie podano.

/proc/fs
    Pusty podkatalog.

/proc/ide
    Katalog ten istnieje w systemach zawierających magistralę IDE. Zawiera po jednym katalogu dla każdego kanału IDE oraz dla przyłączonych urządzeń. Wśród plików są:
    cache              rozmiar bufora w KB
    capacity           liczba sektorów
    driver             wersja sterownika
    geometry           geometria fizyczna i logiczna
    identify           szesnastkowo
    media              rodzaj nośnika
    model              numer modelu producenta
    settings           ustawienia napędu
    smart_thresholds   szesnastkowo
    smart_values       szesnastkowo
    Dostęp do tych informacji w przyjaznym formacie umożliwia program narzędziowy hdparm(8).

/proc/interrupts
    Służy do zapamiętania liczby przerwań dla każdego IRQ w (przynajmniej) architekturze i386. Łatwe do odczytu formatowanie, zrobione w ASCII.

/proc/iomem
    Odwzorowanie portów we/wy w pamięci w Linuksie 2.4.

/proc/ioports
    Jest to lista obecnie zarejestrowanych i używanych obszarów portów we/wy.

/proc/kallsyms (od wersji Linuksa 2.5.71)
    Zawiera wyeksportowane przez jądro definicje symboli, które są używane przez narzędzia modules(X) do dynamicznego podłączania ładowanych modułów. W wersji jądra Linuksa 2.5.47 i wcześniejszych podobny plik z troszkę odmienną zawartością był nazwany ksyms.

/proc/kcore
    Plik ten reprezentuje pamięć fizyczną systemu i jest zachowany w formacie pliku core dla ELF. Korzystając z tego pseudoplikiem oraz z niezestripowanego binarnego pliku jądra (/usr/src/linux/vmlinux), można za pomocą GDB testować aktualny stan dowolnej struktury danych jądra. Całkowity rozmiar tego pliku to rozmiar fizycznej pamięci (RAM) plus 4KB.

/proc/kmsg
    Plik ten może służyć do odczytu komunikatów jądra, zamiast funkcji systemowej syslog(2). Aby odczytać ten plik, proces musi mieć uprawnienia superużytkownika i tylko jeden proces powinien dokonywać jego odczytu. Pliku tego nie należy czytać, gdy działa proces syslog, korzystający z funkcji systemowej syslog(2) do rejestrowania komunikatów jądra. Z tego pliku pobiera komunikaty program dmesg(8).

/proc/ksyms (Linux 1.1.23-2.5.47)
    Patrz /proc/kallsyms.

/proc/loadavg
    Pierwsze trzy pola w tym pliku zawierają średnie obciążenie (loadavg) podając informację o średniej liczbie zadań uruchomionych (stan R) oraz czekających na dyskowe operacje wejścia/wyjścia (stan D) w ciągu ostatnich 1, 5 i 15 minut. Są to te same wartości średniego obciążenia, które podaje uptime(1) i inne programy. Czwarte pole zawiera dwie liczby oddzielone od siebie znakiem ukośnika (/). Pierwsza z nich jest liczbą obecnie uruchomionych zadań (procesów, wątków); wartość ta będzie mniejsza lub równa liczbie CPU. Wartość za ukośnikiem jest liczbą zadań, obecnych w systemie. Piąte pole zawiera PID najnowszego ostatnio utworzonego procesu w systemie.

/proc/locks
    Plik ten pokazuje aktualne blokady plików (flock(2) i fcntl(2)) oraz dzierżawy (fcntl(2)).

/proc/malloc
    Ten plik istnieje tylko jeśli podczas kompilacji zdefiniowano CONFIGDEBUGMALLOC.

/proc/meminfo
    Plik ten jest używany przez free(1) do informowania o rozmiarze wolnej i zajętej pamięci (zarówno fizycznej, jak i wymiany) w systemie, a także o pamięci wspólnej i buforach używanych przez jądro. Jest on w tym samym formacie co free(1), poza tym, że podawanie informacji odbywa się w bajtach, a nie w KB.

/proc/mounts
    Jest to lista wszystkich systemów plików obecnie zamontowanych w systemie. Format tego pliku jest udokumentowany w fstab(5). Od wersji 2.6.15 jądra Linuksa, ten plik może być użyty w wywołaniu funkcji poll(): po otwarciu tego pliku do odczytu, zmiana w nim (np. montowanie lub odmontowanie systemu plików) powoduje, że select(2) oznaczy deskryptor jako możliwy do odczytu, a poll(2) i epoll_wait(2) zaznaczą, że w pliku wystąpił błąd.

/proc/modules
    Tekstowa lista modułów, które załadowano w systemie. Zobacz także lsmod(8).

/proc/mtrr
    Memory Type Range Registers. Szczegóły można znaleźć w /usr/src/linux/Documentation/mtrr.txt.

/proc/net
    Różne sieciowe pseudopliki, z których wszystkie podają stan pewnej części warstwy sieciowej. Plik ten zawiera struktury ASCII i dlatego nadaje się do odczytu za pomocą cat. Jednak standardowy pakiet netstat(8) daje dużo czystszy dostęp do tych plików.

/proc/net/arp
    Zawiera zrzut tabeli ARP jądra używanej do rozwiązywania adresów, w czytelnej postaci ASCII. Pokazane zostaną zarówno wyuczone dynamicznie, jak i wstępnie zaprogramowane wpisy w tabeli ARP. Format jest następujący:
    IP address     HW type   Flags     HW address          Mask   Device
    192.168.0.50   0x1       0x2       00:50:BF:25:68:F3   *      eth0
    192.168.0.250  0x1       0xc       00:00:00:00:00:00   *      eth0
    Gdzie 'IP address' jest adresem IPv4 maszyny, a 'HW type' jest rodzajem sprzętu wg RFC 826. 'Flags' są to wewnętrzne znaczniki struktury ARP (zdefiniowane w /usr/include/linux/if_arp.h), a 'HW address' jest odwzorowaniem adresu IP w warstwie fizycznej, jeśli jest ono określone.

/proc/net/dev
    Pseudoplik dev zawiera informacje o stanie urządzenia sieciowego. Zawierają one liczbę otrzymanych i wysłanych pakietów, liczbę błędów i kolizji oraz inne podstawowe statystyki. Informacje te są wykorzystywane przez program ifconfig(8) do informowania o stanie urządzenia. Format jest następujący:
    Inter-|   Receive                                                |  Transmit
     face |bytes    packets errs drop fifo frame compressed multicast|bytes    packets errs drop fifo colls carrier compressed
        lo: 2776770   11307    0    0    0     0          0         0  2776770   11307    0    0    0     0       0          0
      eth0: 1215645    2751    0    0    0     0          0         0  1782404    4324    0    0    0   427       0          0
      ppp0: 1622270    5552    1    0    0     0          0         0   354130    5669    0    0    0     0       0          0
      tap0:    7714      81    0    0    0     0          0         0     7714      81    0    0    0     0       0          0

/proc/net/dev_mcast
    Zdefiniowany w /usr/src/linux/net/core/dev_mcast.c:
    indx interface_name  dmi_u dmi_g dmi_address
    2    eth0            1     0     01005e000001
    3    eth1            1     0     01005e000001
    4    eth2            1     0     01005e000001

/proc/net/igmp
    Internetowy Protokół Zarządzania Grupami. Zdefiniowany w /usr/src/linux/net/core/igmp.c.

/proc/net/rarp
    Plik ten ma ten sam format, co plik arp i zawiera aktualną bazę odwrotnych odwzorowań, używaną do udostępniania usług odwrotnego poszukiwania adresów rarp(8). Jeśli RARP nie jest skonfigurowane w jądrze, to plik ten nie będzie istniał.

/proc/net/raw
    Zawiera zrzut tabeli gniazd surowych (RAW). Większość informacji nie jest przeznaczona do użytku innego niż odpluskwiania. Wartość ,,sl” jest slotem mieszania jądra dla gniazda, ,,local address” jest parą składającą się z lokalnego adresu i numeru protokołu. ,,st” jest stanem wewnętrznym gniazda. ,,tx_queue” i ,,rx_queue” są kolejkami danych przychodzących i wychodzących, w sensie zużycia pamięci jądra. Pola ,,tr”, ,,tm->when” i ,,rexmits” nie są używane przez gniazda surowe. Pole ,,uid” zawiera efektywny UID twórcy gniazda.

/proc/net/snmp
    Ten plik zawiera dane ASCII potrzebne bazom agenta snmp zarządzającym informacjami o IP, ICMP, TCP i UDP.

/proc/net/tcp
    Zawiera zrzut tabeli gniazd TCP. Wiele informacji nie przydaje się do użytku poza odpluskwianiem. Wartość "sl" jest slotem mieszania jądra dla gniazda, "local address" jest parą składającą się z lokalnego adresu i numeru portu. "remote addres" jest parą składającą się ze zdalnego adresu i numeru portu (jeśli gniazdo jest podłączone). ,,st” jest stanem wewnętrznym gniazda. ,,tx_queue” i ,,rx_queue” są kolejkami danych przychodzących i wychodzących w sensie zużycia pamięci jądra. Pola ,,tr”, ,,tm-when” i ,,rexmits” zawierają wewnętrzne informacje o stanie gniazda w jądrze i są przydatne tylko do odpluskwiania. Pole ,,uid” zawiera efektywny UID twórcy gniazda.

/proc/net/udp
    Zawiera zrzut tabeli gniazd UDP. Wiele informacji nie przydaje się do użytku poza odpluskwianiem. Wartość ,,sl” jest slotem mieszania jądra dla gniazda, ,,local address” jest parą składającą się z lokalnego adresu i numeru portu. ,,remote addres” jest parą składającą się ze zdalnego adresu i numeru portu (jeśli gniazdo jest podłączone). ,,st” jest stanem wewnętrznym gniazda. ,,tx_queue” i ,,rx_queue” są kolejkami danych przychodzących i wychodzących w sensie zużycia pamięci jądra. Pola ,,tr”, ,,tm-when” i ,,rexmits” nie są używane w gniazdach UDP. Pole ,,uid” zawiera efektywny UID twórcy gniazda. Format jest następujący:
    sl  local_address rem_address   st tx_queue rx_queue tr rexmits  tm->when uid
     1: 01642C89:0201 0C642C89:03FF 01 00000000:00000001 01:000071BA 00000000 0
     1: 00000000:0801 00000000:0000 0A 00000000:00000000 00:00000000 6F000100 0
     1: 00000000:0201 00000000:0000 0A 00000000:00000000 00:00000000 00000000 0

/proc/net/unix
    Wymienia gniazda domeny UNIX, obecne w systemie oraz ich stan. Format jest następujący:

    Num RefCount Protocol Flags    Type St Path
     0: 00000002 00000000 00000000 0001 03
     1: 00000001 00000000 00010000 0001 01 /dev/printer

    Gdzie ,,Num” jest numerem wpisu w tablicy jądra, ,,RefCount” jest liczbą użytkowników gniazda, ,,Protocol” obecnie jest zawsze zerem, ,,Flags” reprezentuje wewnętrzne znaczniki jądra, określające stan gniazda. ,,Type” jest zawsze równe ,,1” (Nie ma na razie w jądrze wsparcia dla gniazd datagramowych domeny UNIX). ,,St” jest wewnętrznym stanem gniazda, a ścieżka jest ścieżką (jeśli istnieje) związaną z gniazdem.

/proc/partitions
    Zawiera liczby główne i poboczne każdej z partycji oraz liczby bloków i nazwy partycji.

/proc/pci
    Listing wszystkich urządzeń PCI znalezionych podczas inicjalizacji jądra i ich konfiguracja.

/proc/scsi
    Katalog z pseudoplikiem scsi na pośrednim poziomie i różnymi podkatalogami niskopoziomowych sterowników SCSI, zawierającymi po jednym pliku dla każdego kontrolera SCSI w danym systemie; każdy z nich podaje stan jakiejś części podsystemu we/wy SCSI. Pliki te zawierają struktury ASCII i dlatego nadaje się do odczytu za pomocą cat. Możliwy jest też zapis do niektórych z tych plików, w celu rekonfiguracji podsystemu, lub przełączania różnych parametrów.

/proc/scsi/scsi
    Jest listingiem wszystkich znanych jądru urządzeń SCSI. Listing jest podobny do widzianego podczas ładowania systemu. scsi wspiera obecnie tylko polecenie add-single-device umożliwiające rootowi dodanie do listy znanych urządzeń urządzenia włączonego na gorąco. Polecenie echo 'scsi add-single-device 1 0 5 0' > /proc/scsi/scsi spowoduje, że kontroler scsi1 przeprowadzi skanowanie kanału SCSI 0 w poszukiwaniu urządzenia o ID 5 i LUN 0. Jeśli już istnieje urządzenie o takim adresie, lub adres jest nieprawidłowy, zostanie zwrócony błąd.

/proc/scsi/[drivername]
    [drivername] może obecnie być jednym z: NCR53c7xx, aha152x, aha1542, aha1740, aic7xxx, buslogic, eata_dma, eata_pio, fdomain, in2000, pas16, qlogic, scsi_debug, seagate, t128, u15-24f, ultrastore, or wd7000. Ukazują się te z katalogów, dla których odpowiednie sterowniki zarejestrowały przynajmniej jeden kontroler SCSI. Każdy katalog zawiera jeden plik dla każdego zarejestrowanego kontrolera. Każdy z plików kontrolera ma nazwę odpowiadającą numerowi kontrolera, przyznanemu podczas jego inicjacji. Czytanie tych plików zwykle pokaże konfigurację sterownika i kontrolera, statystyki itp. Pisanie do tych plików umożliwia różne operacje na różnych kontrolerach. Na przykład za pomocą poleceń latency i nolatency root może uaktywniać lub deaktywować kod pomiaru czasu oczekiwania dla poleceń (command latency) w sterowniku eata_dma. Za pomocą poleceń lockup i unlock root może sterować symulowanym przez sterownik scsi_debug blokowaniem magistrali.

/proc/self
    Ten katalog odnosi się do procesu korzystającego z systemu plików /proc i jest identyczny z katalogiem o nazwie będącej jego PID-em.

/proc/slabinfo
    Informacje dotyczące buforów (cache) jądra. Występują następujące kolumny:
    cache-name
    num-active-objs
    total-objs
    object-size
    num-active-slabs
    total-slabs
    num-pages-per-slab
    Szczegóły można znaleźć w slabinfo(5).

/proc/stat
    statystyki jądra/systemu. Różnią się pomiędzy architekturami. Wśród wspólnych wpisów są:

    cpu  3357 0 4313 1362393
        Ilość czasu, wyrażona w USER_HZ (jedna setna sekundy na większości architektur), które system spędził w trybie użytkownika, trybie użytkownika o obniżonym priorytecie (nice), trybie systemowym i w zadaniu idle. Ostatnia wartość powinna być równa iloczynowi wartości USER_HZ z drugim wpisem w pseudopliku uptime.

        W Linuksie 2.6 linia ta zawiera trzy dodatkowe kolumny:iowait - czas oczekiwania na zakończenie operacji I/O (od wersji 2.5.41); irq - czas obsługiwania przerwań (od 2.6.0-test4); softirq - cxzas obsługiwania miękkich przerwań (softirqs) (od 2.6.0-test4).

    page 5741 1808
        Liczba stron, które system wstronicował i liczba tych, które wystronicował (z dysku).

    swap 1 0
        Liczba stron wymiany, które wniesiono i wyniesiono.

    intr 1462898
        Linia ta pokazuje licznik przerwań obsłużonych od czasu uruchomienia dla każdego możliwego przerwania systemowego. Pierwsza kolumna określa całkowitą liczbę wszystkich obsłużonych przerwań, każda następna określa całkowitą wartość dla danego przerwania.

    disk_io: (2,0):(31,30,5764,1,2) (3,0):...
        (major,minor):(noinfo, read_io_ops, blks_read, write_io_ops, blks_written)
        (tylko Linux 2.4)

    ctxt 115315
        Liczba przełączeń kontekstu, które przeszedł system.

    btime 769041601
        Czas uruchomienia systemu, w sekundach, od epoki (1 stycznia 1970).

    processes 86031
        Liczba rozwidleń procesów od uruchomienia systemu.

    procs_running 6
        Liczba procesów w stanie runnable (Linux 2.5.45 i późniejsze).

    procs_blocked 2
        Liczba procesów oczekujących na zakończenie operacji wejścia/wyjścia (Linux 2.5.45 i późniejsze).

/proc/swaps
    Używane obszary wymiany. Zobacz także swapon(8).

/proc/sys
    Katalog ten (obecny od 1.3.57) zawiera wiele plików i podkatalogów odpowiadających zmiennym jądra. Zmienne te mogą być odczytywane i czasem modyfikowane za pośrednictwem systemu plików proc, jak też przy wykorzystaniu funkcji systemowej sysctl(2). Istnieją w nim aktualnie podkatalogi abi, debug, dev, fs, kernel, net, proc, rxrpc, sunrpc i vm, z których każdy zawiera więcej plików i podkatalogów.

/proc/sys/abi
    Ten katalog może zawierać pliki z binarną informacją o aplikacji. W niektórych systemach nie występuje.

/proc/sys/debug
    Ten katalog może być pusty.

/proc/sys/dev
    Ten katalog zawiera informacje specyficzne dla poszczególnych urządzeń. (np. dev/cdrom/info). W niektórych systemach może być pusty.

/proc/sys/fs
    Zawiera podkatalogi binfmt_misc, inotify, and mqueue oraz pliki dentry-state, dir-notify-enable, dquot-nr, file-max, file-nr, inode-max, inode-nr, inode-state, lease-break-time, leases-enable, overflowgid, overflowuid, suid_dumpable, super-max i super-nr.

/proc/sys/fs/binfmt_misc
    Dokumentacja plików z tego katalogu znajduje się w źródłach jądra w Documentation/binfmt_misc.txt.

/proc/sys/fs/dentry-state
    Zawiera sześć liczb: nr_dentry, nr_unused, age_limit (wiek w sekundach), want_pages (strony, których zażądał system) oraz dwie wartości nieużywane. nr_dentry wydaje się być cały czas równe 0. nr_unused wydaje się oznaczać liczbę nieużywanych dentry. age_limit jest wyrażonym w sekundach wiekiem dentry, po osiągnięciu którego wpisy w cache'u dentry mogą zostać odzyskane, gdy brakuje pamięci i want_pages ma wartość niezerową, podczas gdy jądro wywołało shrink_dcache_pages() oraz cache dentry nie został jeszcze wyczyszczony.

/proc/sys/fs/dir-notify-enable
    Plik ten może służyć do wyłączania lub włączania interfejsu dnotify opisanego w fcntl(2) dla całego systemu. Wartość 0 w tym pliku wyłącza interfejs, a wartość 1 go włącza.

/proc/sys/fs/dquot-max
    Zawiera maksymalną liczbę buforowanych wpisów kwot dyskowych. W niektórych (2.4) systemach nie występuje. Gdy liczba wolnych zbuforowanych kwot dyskowych jest bardzo mała, a jest przerażająca liczba jednoczesnych użytkowników systemu, może istnieć potrzeba zwiększenia tego ograniczenia.

/proc/sys/fs/dquot-nr
    Zawiera liczbę przydzielonych wpisów kwot dyskowych oraz liczbę wolnych wpisów kwot dyskowych.

/proc/sys/fs/file-max
    Zawiera ogólnosystemowe ograniczenie liczby plików otwartych przez wszystkie procesy. (Zobacz także setrlimit(2), które może służyć procesom do ustawiania ograniczenia dla procesu, RLIMIT_NOFILE, jako liczby plików, które proces może otworzyć). Gdy otrzymuje się mnóstwo komunikatów o przekroczeniu liczby uchwytów plików (file handles), to można spróbować zwiększyć tę wartość:
    echo 100000 > /proc/sys/fs/file-max
    Stała jądra NR_OPEN narzuca górne ograniczenie wartości, która może zostać umieszczona w file-max. Gdy zwiększa się /proc/sys/fs/file-max, należy pamiętać o zwiększeniu /proc/sys/fs/inode-max do wartości 3-4 razy większej niż nowa wartość /proc/sys/fs/file-max lub należy się liczyć z tym, że zabraknie i-węzłów.

/proc/sys/fs/file-nr
    Ten (tylko do odczytu) plik określa liczbę aktualnie otwartych plików. Zawiera on trzy liczby: liczbę przydzielonych uchwytów plików, liczbę wolnych uchwytów plików oraz maksymalną liczbę uchwytów plików. Jądro przydziela uchwyty plików dynamicznie, ale ich później nie zwalnia. Gdy liczba przydzielonych uchwytów plików zbliża się do maksimum, należy rozważyć zwiększenie tego maksimum. Gdy jest duża liczba wolnych uchwytów plików, oznacza to, że wystąpiło przesilenie w wykorzystaniu uchwytów plików i, prawdopodobnie, niema potrzeby zwiększania maksimum.

/proc/sys/fs/inode-max
    Ten plik zawiera maksymalną liczbę i-węzłów w pamięci. W niektórych (2.4) systemach może nie występować. Wartość ta powinna być 3-4 razy większa niż wartość w file-max, gdyż stdin, stdout i gniazda sieciowe również potrzebują i-węzłów, aby można było na nich operować. Gdy systematycznie brakuje i-węzłów, istnieje potrzeba zwiększenia tej wartości.

/proc/sys/fs/inode-nr
    Zawiera dwie pierwsze wartości z inode-state.

/proc/sys/fs/inode-state
    Zawiera siedem liczb: nr_inodes, nr_free_inodes, preshrink i cztery wartości nieużywane. nr_inodes jest liczbą przydzielonych w systemie i-węzłów. Może ona być nieco większa niż inode-max, gdyż Linux przydziela je pełnymi stronami. nr_free_inodes przedstawia liczbę wolnych i-węzłów. preshrink jest niezerowe, gdy nr_inodes > inode-max oraz w systemie występuje potrzeba wyczyszczenia listy i-węzłów zamiast przydzielania nowych.

/proc/sys/fs/inotify (od wersji Linuksa 2.6.13)
    Ten katalog zawiera pliki max_queued_events, max_user_instances i max_user_watches, których można użyć, aby ograniczyć ilość pamięci jądra używanej przez interfejs inotify. Więcej szczegółów można znaleźć w inotify(7).

/proc/sys/fs/lease-break-time
    Określa okres ulgi, przez jaki jądro zapewnia procesowi utrzymanie dzierżawy pliku (fcntl(2)), a po którym wyśle do tego procesu sygnał zawiadamiający go, że inny proces oczekuje na otwarcie pliku. Jeśli utrzymujący dzierżawę nie usunie jej lub nie ograniczy swoich praw do niej w przeciągu tego czasu, jądro wymusi zerwanie dzierżawy.

/proc/sys/fs/leases-enable
    Ten plik może służyć do ogólnosystemowego włączania lub wyłączania dzierżaw plików (fcntl(2)). Gdy plik ten zawiera wartość 0, dzierżawy są wyłączone. Wartość niezerowa włącza dzierżawy.

/proc/sys/fs/mqueue (od wersji Linuksa 2.6.6)
    Ten katalog zawiera pliki msg_max, msgsize_max i queues_max, kontrolujące zasoby używane przez kolejki komunikatów POSIX. Szczegółowe informacje można znaleźć w mq_overview(7).

/proc/sys/fs/overflowgid and /proc/sys/fs/overflowuid
    Te pliki umożliwiają zmianę wartości ustalonego UID-u i GID-u. Wartością domyślną jest 65534. Niektóre systemy plików wspierają jedynie 16-bitowe UID-y i GID-y, podczas gdy linuksowe UID-y i GID-y są 32-bitowe. Gdy któryś z takich systemów plików jest zamontowany z możliwością zapisu, to wszystkie UID-y i GID-y przekraczające 65535 są zastępowane podanymi tu wartościami przed zapisem na dysk.

/proc/sys/fs/suid_dumpable (od wersji Linuksa 2.6.13)
    Wartość w tym pliku określa, czy pliki zrzutów pamięci są tworzone dla programów mających ustawiony bit set-user-ID albo chronionych w jakiś inny sposób. Można podać trzy różne wartości liczbowe:

    0 (domyślny). Jest to tradycyjne zachowanie (sprzed Linuksa 2.6.13). Zrzut pamięci nie będzie tworzony dla procesu, który zmienił swoje uprawnienia (wywołując seteuid(2), setgid(2) lub podobną funkcję albo gdy program miał ustawiony bit set-user-ID lub set-group-ID) albo gdy uprawnienia nadane plikowi binarnemu programu zabraniają jego odczytywania.

    1 ("debug"). Jeżeli jest to możliwe, to wszystkie procesy wykonują zrzut pamięci. Właścicielem pliku zrzutu jest użytkownik, którego uprawnienia do systemu plików ma proces wykonujący zrzut. Nie są stosowane żadne mechanizmy bezpieczeństwa. Jest to przeznaczone tylko do celów debugowania. Ptrace nie jest sprawdzane.

    2 ("suidsafe"). Zrzut pamięci programu, dla którego w normalnej sytuacji taki zrzut nie zostałby wykonany(patrz wyżej "0"), może być odczytany tylko przez administratora (root). Pozwala to użytkownikowi usunąć plik ze zrzutem, ale nie pozwala na jego odczytanie. Z powodów bezpieczeństwa w tym trybie pliki zrzutu nie nadpisują istniejących plików. Ten tryb jest odpowiedni, gdy administrator będzie chciał debugować problemy w naturalnym środowisku.

/proc/sys/fs/super-max
    Plik steruje maksymalną liczbą superbloków, a więc i maksymalną liczbą systemów plików, które jądro może zamontować. Potrzeba zwiększenia wartości super-max występuje tylko wtedy, gdy chce się zamontować więcej systemów plików, niż na to pozwala aktualna wartość super-max.

/proc/sys/fs/super-nr
    Plik zawiera liczbę obecnie zamontowanych systemów plików.

/proc/sys/kernel
    Ten katalog zawiera pliki acct, cad_pid, cap-bound, core_pattern, core_uses_pid, ctrl-alt-del, dentry-state, domainname, hotplug, hostname, htab-reclaim (tylko PowerPC), java-appletviewer (binfmt_java, przestarzały), java-interpreter (binfmt_java, przestarzały), l2cr (tylko PowerPC), modprobe, msgmax, msgmnb, msgmni, osrelease, ostype, overflowgid, overflowuid, panic, panic_on_oops, pid_max, powersave-nap (tylko PowerPC ), printk, pty, random, real-root-dev, reboot-cmd (tylko SPARC), rtsig-max, rtsig-nr, sem, sg-big-buff, shmall, shmmax, shmmni, sysrq, tainted, threads-max, version i zero-paged (tylko PowerPC).

/proc/sys/kernel/acct
    Plik zawiera trzy liczby: highwater, lowwater i frequency. Gdy włączone jest rejestrowanie procesów w stylu BSD, wartości te sterują jego zachowaniem. Gdy ilość wolnego miejsca w systemie plików, na którym znajdują się logi, spada poniżej wyrażonej w procentach wartości lowwater, rejestrowanie jest wstrzymywane. Gdy ilość wolnego miejsca stanie się większa niż wyrażona w procentach wartość highwater, rejestrowanie jest wznawiane. frequency określa, jak często jadro będzie sprawdzać ilość wolnego miejsca (wartość w sekundach). Wartościami domyślnymi są 4, 2 i 30. Oznacza to, że rejestrowanie procesów jest wstrzymywane, gdy ilość wolnego miejsca będzie <= 2%; wznowione zostanie, gdy wolne będzie >= 4%; zakłada się, że informacja o ilości wolnego miejsca jest ważna przez 30 sekund.

/proc/sys/kernel/cap-bound
    Plik przechowuje wartość capability bounding set dla jądra (wyrażone jako liczba dziesiętna ze znakiem). Wartość ta jest mnożona (AND) bitowo z capabilities dozwolonymi dla procesu podczas exec().

/proc/sys/kernel/core_pattern
    Patrz core(5). /proc/sys/kernel/core_uses_pid Patrz core(5).

/proc/sys/kernel/ctrl-alt-del
    Ten plik steruje obsługą kombinacji klawiszy Ctrl-Alt-Del. Gdy w pliku tym znajduje się wartość 0, Ctrl-Alt-Del jest przechwytywane i przesyłane do programu init(1) w celu wykonania wdzięcznego restartu. Gdy wartość jest > 0, reakcją Linuksa na Wulkanicznie Nerwowe Nękanie (Vulcan Nerve Pinch (tm)) będzie natychmiastowy restart, nawet bez zrzucenia zmodyfikowanych buforów. Uwaga: gdy program (jak np. dosemu) korzysta z surowego trybu klawiatury, Ctrl-Alt-Del jest przechwytywane przez program, zanim dotrze do warstwy terminalowej jądra i decyzja, co z tym zrobić, zależy od programu.

/proc/sys/kernel/hotplug
    Plik ten zawiera ścieżkę do programu hotplug. Domyślną wartością w tym pliku jest "/sbin/hotplug".

/proc/sys/kernel/domainname i /proc/sys/kernel/hostname
    Te pliki mogą służyć do ustawiania nazwy domeny i hosta NIS/YP maszyny dokładnie w ten sam sposób, jak za pomocą poleceń domainname i hostname, np.:
    # echo "darkstar" > /proc/sys/kernel/hostname
    # echo "mydomain" > /proc/sys/kernel/domainname
    daje taki sam efekt, jak
    # hostname "darkstar"
    # domainname "mydomain"
    Należy tu zauważyć, że klasyczny darkstar.frop.org posiada nazwę hosta "darkstar" i domenę "frop.org" w DNS (Internetowej Usłudze Nazw Domen - Internet Domain Name Service), których nie należy mylić z domeną NIS (Sieciowej Usługi Informacyjnej - Network Information Service) lub YP (Yellow Pages). Te dwa systemy nazw domenowych zasadniczo się różnią. Szczegółowe informacje można znaleźć na stronie podręcznika hostname(1).

/proc/sys/kernel/htab-reclaim
    (Tylko PowerPC) Jeśli do tego pliku zostanie wpisana wartość niezerowa, htab PowerPC (zobacz: plik Documentation/powerpc/ppc_htab.txt w źródłach jądra) jest czyszczony za każdym razem, gdy system natrafi na pętlę oczekiwania ("idle").

/proc/sys/kernel/l2cr
    (Tylko PowerPC) Plik zawiera znacznik sterujący cache'em L2 płyt procesora G3. Jeśli zawiera 0, cache jest wyłączony. Cache jest włączony, gdy plik zawiera wartość różną od zera.

/proc/sys/kernel/modprobe
    Plik opisano w źródłach jądra w pliku Documentation/kmod.txt.

/proc/sys/kernel/msgmax
    Zawiera ogólnosystemowe ograniczenie maksymalnej liczby bajtów w pojedynczym komunikacie zapisywanym do kolejki komunikatów Systemu V.

/proc/sys/kernel/msgmni
    Określa ogólnosystemowe ograniczenie liczby identyfikatorów kolejek komunikatów. (Plik ten występuje począwszy od Linuksa 2.4).

/proc/sys/kernel/msgmnb
    Zawiera ogólnosystemowy parametr służący do inicjacji ustawienia msg_qbytes tworzonych później kolejek komunikatów. Ustawienie msg_qbytes określa maksymalną liczbę bajtów, które mogą zostać zapisane do kolejki komunikatów.

/proc/sys/kernel/ostype i /proc/sys/kernel/osrelease
    Pliki te zawierają poszczególne części z /proc/version.

/proc/sys/kernel/overflowgid i /proc/sys/kernel/overflowuid
    Pliki te są kopiami plików /proc/sys/fs/overflowgid i /proc/sys/fs/overflowuid.

/proc/sys/kernel/panic
    Umożliwia dostęp (odczyt i zapis) do zmiennej jądra panic_timeout. Jeśli jest to zero, jądro będzie się zapętlać podczas paniki; jeśli wartość niezerowa, to określa liczbę sekund, po której jądro powinno się automatycznie przeładować. Jeśli używany jest software watchdog to zalecaną wartością jest 60.

/proc/sys/kernel/panic_on_oops
    Plik ten (nowy w Linuksie 2.5) kontroluje zachowanie jądra, kiedy wystąpi oops lub BŁĄD. Jeśli ten plik zawiera 0, to system próbuje kontynuować operację. Jeśli zawiera 1, to system czeka parę sekund (aby dać procesowi klogd czas na zapisanie wyjścia z oops), a następnie panikuje. Jeżeli wartość w pliku /proc/sys/kernel/panic również jest niezerowa, to nastąpi restart komputera.

/proc/sys/kernel/pid_max
    Ten plik (nowy w Linuksie 2.5) określa wartość po której nastąpi przewinięcie licznika PID (tj. wartość w tym pliku jest o 1 większa niż maksymalny PID). Domyślna wartość tego pliku, czyli 32768, określa taki sam zakres wartości PID, jak wcześniejsze wersje jądra. Dla platform 32-bitowych 32768 jest maksymalną wartością, jaką może przyjmować pid_max. W systemach 64-bitowych pid_max może zostać ustawiony na dowolną wartość, aż do 2^22 (PID_MAX_LIMIT, około 4 milionów).

/proc/sys/kernel/powersave-nap (tylko PowerPC)
    Plik zawiera znacznik. Gdy jest on ustawiony, Linux-PPC używa trybu oszczędzania energii 'nap', a w przeciwnym przypadku trybu 'doze'.

/proc/sys/kernel/printk
    Cztery wartości w pliku printk to: console_loglevel, default_message_loglevel, minimum_console_level i default_console_loglevel. Wartości te wpływają na zachowanie printk() podczas wypisywania lub logowania komunikatów błędów. Informacja o różnych poziomach logowania można znaleźć w syslog(2). Komunikaty o priorytecie wyższym niż console_loglevel będą wypisywane na konsoli. Komunikaty bez jawnego priorytetu będą wypisywane z priorytetem default_message_level. minimum_console_loglevel jest najmniejszą (najwyższą) wartością, którą można ustawić jako console_loglevel. default_console_loglevel jest domyślną wartością dla console_loglevel.

/proc/sys/kernel/pty (od wersji Linuksa 2.6.4)
    Ten katalog zawiera dwa pliki związane z liczbą pseudoterminali Unix 98 (patrz pts(4)) w systemie.

/proc/sys/kernel/pty/max
    Plik określa maksymalną liczbę pseudoterminali.

/proc/sys/kernel/pty/nr
    Ten plik tylko do odczytu zawiera informację o liczbie obecnie używanych pseudoterminali.

/proc/sys/kernel/random
    Katalog ten zawiera różne parametry sterujące działaniem pliku /dev/random. Dalsze informacje można znaleźć w random(4).

/proc/sys/kernel/real-root-dev
    Plik ten jest udokumentowany w pliku Documentation/initrd.txt w źródłach jądra.

/proc/sys/kernel/reboot-cmd (Sparc only)
    Ten plik wydaje się stanowić mechanizm podawania argumentów SPARC-owej ładowarce systemu w ROM/Flash. Może przekazuje jej, co zrobić po restarcie?

/proc/sys/kernel/rtsig-max
    (Tylko w wersjach jądra nie późniejszych niż 2.6.7; patrz setrlimit(2)). Plik ten może służyć do sterowania maksymalną liczbą zgodnych z POSIX nieobsłużonych (w kolejkach) sygnałów czasu rzeczywistego w systemie.

/proc/sys/kernel/rtsig-nr
    (Tylko w wersjach jądra nie późniejszych niż 2.6.7). Plik ten podaje liczbę zgodnych z POSIX sygnałów czasu rzeczywistego oczekujących obecnie w kolejce.

/proc/sys/kernel/sem (od wersji Linuksa 2.4)
    Plik ten zawiera 4 liczby definiujące ograniczenia semaforów Systemu V. Są to w kolejności:

    SEMMSL
        Maksymalna liczba semaforów w zestawie semaforów.

    SEMMNS
        Ogólnosystemowe ograniczenie liczby semaforów we wszystkich zestawiach semaforów.

    SEMOPM
        Maksymalna liczba operacji, które mogą zostać podane w wywołaniu semop(2).

    SEMMNI
        Ogólnosystemowe ograniczenie maksymalnej liczby identyfikatorów semaforów.

/proc/sys/kernel/sg-big-buff
    Plik ten zawiera rozmiar bufora niskopoziomowego urządzenia SCSI (sg). Nie można nim na razie sterować, ale można go zmienić podczas kompilacji poprzez edycję include/scsi/sg.h i zmianę wartości SG_BIG_BUFF. Jednakże nie ma żadnego powodu, aby to robić.

/proc/sys/kernel/shmall
    Ten plik zawiera ogólnosystemowe ograniczenie całkowitej liczby stron pamięci wspólnej Systemu V.

/proc/sys/kernel/shmmax
    Ten plik może służyć do odpytywania o aktualne ograniczenie maksymalnego rozmiaru tworzonego segmentu pamięci wspólnej (System V IPC) oraz do zmiany tego ograniczenia. Jadro wspiera obecnie segmenty pamięci wspólnej do 1GB. Wartością domyślną jest SHMMAX.

/proc/sys/kernel/shmmni
    (dostępny począwszy od Linuksa 2.4) Ten plik określa ogólnosystemową maksymalną liczbę segmentów pamięci wspólnej Systemu V, które można utworzyć.

/proc/sys/kernel/version
    zawiera tekst jak np.:
    #5 Wed Feb 25 21:49:24 MET 1998.TP
    '#5' oznacza, że jest to piąte z kolei jądro zbudowane z tych samych źródeł, a następująca dalej data określa, kiedy jądro zostało zbudowane.

/proc/sys/kernel/zero-paged (PowerPC only)
    Plik zawiera znacznik. Gdy jest on ustawiony (niezerowy), Linux-PPC wstępnie zeruje strony w pętli bezczynności. Prawdopodobnie przyspiesza to get_free_pages.

/proc/sys/net
    Ten katalog zawiera rzeczy związane z siecią. Wyjaśnienia dotyczące niektórych plików zawartych w tym katalogu można znaleźć w tcp(7) i ip(7).

/proc/sys/proc
    Ten katalog może być pusty.

/proc/sys/sunrpc
    Ten katalog obsługuje Sunowskie zdalne wywoływanie procedur dla sieciowego systemu plikowego (NFS). W niektórych systemach może nie istnieć.

/proc/sys/vm
    Ten katalog zawiera pliki sterujące zarządzaniem pamięcią, buforami i zarządzaniem cachem.

/proc/sys/vm/drop_caches (od wersji Linuksa 2.6.16)
    Zapis do tego pliki powoduj zwolnienie przez jądro czystych buforów, dentries ii-węzłów z pamięci, zwalniając tę pamięć. Aby zwolnić bufor stronicowania, należy użyć echo 1 > /proc/sys/vm/drop_caches; aby zwolnić dentries i i-węzły, należy użyć echo 2 > /proc/sys/vm/drop_caches; aby zwolnić bufor stronicowania, dentries i i-węzły, należy użyć echo 3 > /proc/sys/vm/drop_caches. Ponieważ operacja ta nie jest destrukcyjna i brudne obiekty nie są zwalniane, użytkownik powinien wcześniej uruchomić sync(8).

/proc/sys/vm/legacy_va_layout (od wersji Linuksa 2.6.9)
    Wartość niezerowa oznacza wyłączenie nowego, 32-bitowego rozmieszczenia mapowania pamięci; jądro będzie używać starego (2.4) rozmieszczenia dla wszystkich procesów.

/proc/sys/vm/overcommit_memory
    Plik zawiera tryb rozliczeń pamięci wirtualnej jądra. Dopuszczalne wartości:
    0: heurystyczny overcommit (domyślnie)
    1: zawsze robi overcommit, nigdy nie sprawdza
    2: zawsze sprawdza, nigdy nie robi overcommitu
    W trybie 0 nie są sprawdzane wywołania mmap(2) z MAP_NORESERVE, a domyślne sprawdzenia są bardzo słabe, prowadząc do ryzyka zabicia procesu przez "OOM-killera". Pod Linuksem 2.4 jakakolwiek wartość niezerowa oznacza tryb 1.W trybie 2 (dostępnym od Linuksa 2.6), całkowity adres przestrzeni wirtualnej w systemie jest ograniczony do (SS + RAM*(r/100)), gdzie SS jest rozmiarem przestrzeni wymiany, RAM jest rozmiarem fizycznej pamięci, a r - zawartością pliku /proc/sys/vm/overcommit_ratio.

/proc/sys/vm/overcommit_ratio
    Zobacz opis /proc/sys/vm/overcommit_memory.

/proc/sysvipc
    Podkatalog zawierający pseudopliki msg, sem i shm. Pliki te zawierają obiekty komunikacji międzyprocesowej (Interprocess Communication - IPC) Systemu V (odpowiednio: kolejki komunikatów, semafory i pamięć wspólną) obecnie istniejące w systemie, udostępniając informacje podobne do tych, które są dostępne poprzez ipcs(1). Pliki te zawierają nagłówki i są sformatowane (jeden obiekt IPC w wierszu) w celu łatwiejszego zrozumienia. svipc(7) podaje dodatkowe informacje o zawartości tych plików.

/proc/tty
    Podkatalog zawierający psuedopliki i podkatalogi sterowników terminali (tty) oraz protokołów sterowania linią (line discipline).

/proc/uptime
    Ten plik zawiera dwie liczby: czas pracy systemu (w sekundach) i ilość czasu spędzonego na wykonywaniu procesu idle (w sekundach).

/proc/version
    Ten napis określa wersję obecnie działającego jądra. Zawiera on w sobie zawartość /proc/sys/ostype, /proc/sys/osrelease i /proc/sys/version. Na przykład:
    Linux version 1.0.9 (quinlan@phaze) #1 Sat May 14 01:51:54 EDT 1994

/proc/vmstat (od wersji Linuksa 2.6)
    Plik ten wyświetla różne statystyki pamięci wirtualnej.

/proc/zoneinfo (od wersji Linuksa 2.6.13)
    Plik zawiera informacje o strefach pamięci. Może być przydatny podczas analizowania zachowania pamięci wirtualnej.

ZOBACZ TAKŻE
cat(1), find(1), free(1), mount(1), ps(1), tr(1), uptime(1), chroot(2), mmap(2), readlink(2), syslog(2), slabinfo(5), hier(7), arp(8), dmesg(8), hdparm(8), ifconfig(8), init(8), lsmod(8), lspci(8), netstat(8), procinfo(8), route(8)
/usr/src/linux/Documentation/filesystems/proc.txt

UWAGI
Trzeba zauważyć, że wiele łańcuchów znakowych (np. środowisko czy linia poleceń) występuje w postaci wewnętrznej, z polami zakończonymi bajtami NUL ('\0'), więc jeśli do ich czytania użyje się od -c lub tr "\000" "\n", to mogą być bardziej czytelne. Alternatywnie, echo `cat <file>` działa równie dobrze. Ta strona podręcznika jest niekompletna, prawdopodobnie niedokładna i należy do tych, które powinny być bardzo często poprawiane.

PODZIĘKOWANIA
Material dotyczący /proc/sys/fs i /proc/sys/kernel jest ściśle oparty na plikach dokumentacji źródeł jądra napisanych przez Rika van Riela.